صاحب كتاب جمال الصالحين ( در ادعيه ) و شمع اليقين ( در امامت ) به فارسيه . قبر شريفش در شرق قبرستان بزرگ قم نزديك به شيخان است . و ملا عبد الرزاق مذكور مدرس بوده در مدرسهء مباركهء قم تا آن‌كه وفات كرد در آن‌جا در سنهء 1051 و از نتايج افكار اوست اين رباعى : دنيا چاهى است نزد دانا بىته * طول امل است ريسمان اين چه هرچند بود جامهء عمر تو دراز * بر قامت طول امل آيد كوته و بدان كه اين شخص غير از عالم متكلّم ، ملا عبد الرّزاق را نگوئى شيرازى صاحب شرح قواعد العقائد محقّق طوسى و معاصر صاحب ترجمه « 1 » است ، و هم غير از عالم عارف كاشف اسرار غواشى ، ملا عبد الرزاق كاشى صاحب لطائف الاعلام ، و تأويل الآيات ، و شرح فصوص ( فصوص الحكم لمحى الدين ابن العربى ) ، و شرح منازل السائرين است ( منازل السائرين تأليف خواجه عبد اللّه انصارى است ) كه در سنهء 730 وفات كرده . و قاضى نور اللّه او را شيعه گرفته به جهت بعض كلمات او . عبد الرضا بن عبد الصمد الحسيني البحراني « 2 » از اهل علم و فضل و ادب و صلاح است ، في « مل » : ذكره السيد علي بن ميرزا أحمد في السلافة و أثنى عليه و ذكر له شعرا جيدا .

--> كنگره بزرگداشت ملا عبد الرزاق لاهيجى كه در لاهيجان برگزار شد نوشته كه در بيست مقاله از ص 162 تا 187 چاپ شده است . در اين مقاله آقاى استادى 24 تأليف از او نامبرده است . ظاهرا تولد ميرزا حسن حدود 1045 و تاريخ فوت او 1211 باشد ( 1 ) . روضات الجنات ، ج 4 ، ص 197 ؛ اعيان الشيعه ، ج 7 ، ص 470 ؛ و بعضى سال وفات او را 1072 ه . ق . دانسته‌اند ر . ك : منتخباتى از آثار حكماى الهى ايران ، ج 1 ، ص 237 و ظاهرا تاريخ اول ، صحيح نيست ، چون ايشان گوهر مراد را به شاه عباس دوم ( 1052 - 1077 ه . ق . ) اهدا كرده در صورتى كه او طبق اين نظر يك سال بعد از مرگ حكيم به سلطنت مىرسد ، و اهداء كتاب به‌عنوان سلطان به او ، ممكن نخواهد بود . و از سوى ديگر چنان‌كه صاحب الذريعة ( ج 18 ، ص 250 ) مىنويسد : « وى گوهر مراد را در سال 1058 تلخيص كرد و آن را « سرمايهء ايمان » نام گذاشت و طبعا اين كار با فوت او در سال 1051 سازگار نخواهد بود . ر . ك : مقدمه گوهر مراد با تصحيح و مقدمه آقاى زين العابدين قربانى ( 2 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 148 ؛ سلافة العصر ، ص 525 ؛ علماء البحرين ، ص 136